Vandaag, op de dag dat opa Jacky 68 zou zijn geworden, vertrekken wij voor onze mini sabbatical. We hebben losgegooid om 11.30 uur en zitten 4 uur later al bij de Moerdijkbruggen. Jawel de eerste stroom hebben we in ieder geval mee. Bestemming wordt "ZOUT water" haven niet belangrijk.

Om 20.30 uur meerden we in Sint Annaland. Het was een mooie Maiden Voyage dit Sabbaticaltje, wel een jasje aan want de eerste wind hadden we weer eens op de kop. Wel alle sluizen mee gehad !! De mast staat weer en het strijklijn is in het achteronder gestouwd, negeneneenhalve week niet nodig !

Ons eerste ongelukje is helaas al op dag 1 gebeurt. Wel een wijze les voor iedereen die op Campinggaz kookt. De drukregelaar was kapot gegaan en dat hadden we natuurlijk niet gemerkt. Dus kwam er ongereguleerd gas uit het gasstel en met de motor aan hoor je dat niet. Gelukkig bleef het bij een enorme steekvlam en vloog er niets in brand, ik weet niet of de krabbetjes er iets aan hebben, maar wij in ieder geval niet meer. Morgen maar een nieuwe kopen dus. Verder geen schade aan lijf en leden, alleen erg geschrokken.

Doel morgen, waarschijnlijk Oostende, niets zo onzeker als reizen met een bootje en afhankelijk zijn van weer en wind. Dat laatste is er morgen niet, dat eerste uit zich volop in zonneschijn, dus smeren maar, sterkte morgen.

Dag 2 St. Annaland - Oostende

Het is nu 15.30 uur, we zijn om 10.00 uur vertrokken en gaan nu net, op spinnaker, langs de kop van West Kapelle, op naar Oostende. Het zonnetje schijnt hier heerljk, we zitten in T-shirt te genieten. Voor de kenners: ETA Oostende 19.30 uur. Morgen gaan we lekker slibtongetjes kopen en die gaan waarschijnlijk met de Asperges van MO-tje onze kanaaltjes in verdwijnen. Tijdens het heerlijk, enigzins windstille, tochtje hebben de kids bellen geblazen op zee, soms bleven de bellen wel een minuut of 5 langs de boot zweven, fun for all !

In Oostende (19.40, weer goed gegokt met het navigeren) zijn we lekker een ijsje gaan eten met een heerlijke cappucino voor Pappa en Mamma. Natuurlijk hebben we afgesloten met een koud Jupielleke in het clubhuis. Ik ben 's avonds begonnen in het Bernini mysterie, kreeg me nog niet meteen te pakken, morgen nog maar eens proberen.

Dag 3 Oostende - Duinkerken

Na het gebruikelijke kopje koffie met krantje, zijn we gaan ontbijten op zijn Bels, met een petit pain en fantastische Hesp van Achiel. Lekker het stadje in gewandeld alwaar de kids er achter kwamen dat het vakantiegeld wel erg brandde in hun zakken. Dus er moest gekocht worden, Daan een nieuw Gameboyspel en Lotje wilde een grote speelgoedaap, maar helaas had ze geen geld genoeg. Dus kompleet met jankend kind de Bart Smit uitgevlucht, dat gaat de volgende keer dus anders, hopelijk. In ieder geval is afgesproken dat ze voor de aap gaat sparen.... Om 13.00 uur zijn we vertrokken richting Duinkerke (Dunkerque), prachtig weer en al vrij snel ging de spi erop. Heerlijk gezeild, zelfs op spi door de pas van Zuydcoote en om 17.45 uur kwamen we aan in Frankrijk. Op zee hebben de kids weer hun dagelijkse lesprogramma gekregen, tot op heden gaat dat erg goed en nemen ze zowaar alles van ons aan. Ik ben tijdens de les meneer Frans en Ilona is juffrouw Hanny, dit is alleen tijdens de les het geval (just for the record of all those dirty minds....)!

Op zee zijn de asperges van Mo-tje geschild, echter toen we eenmaal boven in het clubhuis de menukaart zagen, hebben we toch maar besloten uit eten te gaan. Prima gegeten overigens en zelfs de wedstrijd Duitsland-Costa Rico kunnen volgens. Er waren weinig Duitse fans in het Franse clubhuis. Kijkend naar de weersverwachtingen, gaan we vannacht om 04.30 uur vertrekken richting Boulogne, dus vroeg in de kooi, met de kippen op stok gegaan uiteindelijk.

Dag 4 Duinkerken - Boulogne

Lekker vroeg uit de veren, het is nog donker, maar in de verte begint het al te schemeren. Weer weinig wind, deze komt pas in de middag opzetten. Ik heb gisteren van Bart zelfs gehoord, dat de Volvo Ocean Race Rotterdam een teleurstelling aan het worden is, jammer voor diegene die dit spektakel allemaal hebben ge-organiseerd en jammer voor de toeschouwers. Prachtige zonsopkomst meegemaakt op zee, we waren de enige op het water. Na Kaap Griz Nez krijgt het zonnetje eindelijk kracht en gaan de fleece truien uit. Het gehele stuk hebben we helaas op de Dutch Sailing tour gedaan en om 10.45 uur meerden we af in de Marina. We gaan zo het stadje in. Eerst de asperges even lekker als lunch verorberen. Tot gauw !

Dag 5 Boulogne

Vandaag hebben we heerlijk geluierd, we zijn lekker een dagje blijven liggen in Boulogne. Ze hebben in Boulogne een heel mooi oud gedeelte, beetje Heusden-achtig, maar dan anders :-). En we zijn 's middags naar het stadsstrand geweest. Je moet je daarbij een strand in de havenkom voorstellen, wel erg groot, maar evenzo vervuild. Overal lagen glasscherven in het zand en op de waterlijn lag veel plastic e.d. Het water was overigens wel schoon, door de getijdenstroming. De kids hebben zich prima vermaakt op het strand en wilden vanzelfsprekend niet weg. Maar ja, om 15.00 uur was er toch iets belangrijkers aan de hand en zijn we op zoek gegaan naar een TV. Snel gevonden in het clubhuis. De barman, een ietwat op leeftijd zijnde vrijwilliger had daar een gigantische flatscreen met 330 digitale zenders en een afstandsbediening ter beschikking. Ques que tu veux, of iets dergelijks zei hij toen ik vroeg of ik daar het WK Pays-Bas - Servie Montenegro kon regardez . Welk WK zag je de man denken, gelukkig zag ik een TV gids en wees hem op de uitzending. Na een dik kwartier stoeien met zijn afstandbediening, in een tempo, overigens zou menig vrouw willen dat haar man de afstandbediening in een dergelijk tempo bediende, vond hij eindelijk de juiste zender. Precies op dat moment trapte Robben de 1-0 binnen. De spanning die je normaal ervaart bij zo'n eerste doelpunt was helaas heel anders. Maar toch, we hebben de hele wedstrijd met zijn 4-en en Anneke, een Nederlandse dame die met de auto haar zeilende man achterna reed (zo kan het dus ook Sabientje !).

's Avonds aan de steiger kreeg ik nog spontaan een rondleiding op een zogenaamde salonzeiler, een soort zeilboot waar je binnen kan zitten en tijdens het zeilen naar buiten kunt kijken, geen motorsailer. De man was erg trots op zijn bezit, maar ik heb na een kwartiertje toch maar vriendelijk zijn boot verlaten. Al met al een erg leuke dag met natuurlijk volop zon, net als in het kikkerlandje van ons.

Dag 6 Boulogne - Dieppe

Om 04.30 uur uit de veren, we gaan weer verder, het zeenomadenbestaan lonkt weer. Het is gewoon nog warm buiten, her en der slapen mensen buiten in de kuip. We gaan naar Dieppe, een tochtje van iets meer dan 50 mijl.

Om exact 05.00 uur gooien we los en met koffie in de hand lopen we het havengat uit. Windstil was het in de haven en we waren al voorbereid op een 10 uur durende tocht op de diesel, maar niets is minder waar, op zee staat een leuk briesje. We lopen zowaar 6,5 knoop (dat is exact 12 KM/uur, een beetje jogger kan ons bij houden), met een knikje in de schoot (dat betekend dat je niet tegen de wind in hoeft) en natuurlijk kraakhelder water. Een Belgisch homo echtpaar van in de 60 vertrekt tegelijk met ons, leuke lui; feliciteerde ons nog met de overwinning (ahum). Omdat de stroming toch iets langer doorliep dan verwacht meerden we uiteindelijk al om 14.00 uur aan in Dieppe. De kids werden om half tien wakker en na het ontbijt ritueel, op een schuine vloer is dat net zoiets als boterhammen smeren in de cakewalk, zijn we weer schooltje gaan doen met ze. Lotje zet zich erg in om iets te leren, Daan is iets lastiger vooruit te branden en verzint nogal eens een excuus (dat erg snel wordt doorgeprikt, natuurlijk) om geen taal maar juist rekenen te oefenen, en vice versa. Maar al met al wordt er stevig gewerkt en hebben we er allen voldoening van. En Passant wordt de eerste makreel nog gevangen, deze is helaas niet de oven in beland, maar dat komt nog wel.

De hele middag hebben we rondgeslenterd in het stadje en lekker een terrasje genomen. Omdat het zo warm was zijn we ook maar lekker gaan uit eten, de kids hebben allebei een hele pan mosselen met frietjes op (kinderportie wel te verstaan). Zelfs Lotje, die niet zo'n eter is, had eerder haar pannetje met mosselen leeg en was bijna de frietjes vergeten. Nu zitten we lekker in de kuip na te genieten, met strakke koppen van de zon. Morgen gaan we naar Fecamp, zo'n 30 mijl verderop.

We proberen de kids ook iets mee te geven van de plaatsen waar ze allemaal geweest zijn. Boulogne zit er inmiddels wel in en blijft goed hangen. Toen ik Lotje vroeg waar we de eerste dag naartoe gegaan waren antwoordde ze: "Sint Ananasland", onze Daan had het over "onderaan", waarmee hij Dieppe bedoelde. We hebben kostelijk gelachen om deze antwoorden en het wordt nog leuker, wat dacht je van L'Aberwrac'h of Ile d'Olerón (als we daar komen tenminste). Tot binnenkort.

Dag 7 Dieppe - Fecamp

Het tij richting het Zuiden begint pas om een uurtje of 2 in de middag mee te lopen, een uurtje stroom tegen kan geen kwaad en we besluiten om 1 uur 's middags te gaan. Dus gaan we na het ontbijt, weer geen Nederlandse krant kunnen scoren bij het Baguette halen, nog lekker even het stadje in. Op zoek naar een echte Franse traitteur en een groenteboertje. We proberen de supermarkt alleen aan te doen voor de echt noodzakelijke algemene spullen zoals chips, melk en zo. Frankrijk stikt van de Boucherie's, Boulangerie's, Patisserie's e.d. en daar maken we gebruik van, jammer dat dat in Nederland zo aan het verdwijnen is. Zo scoren we bij de traitteur een heerlijk verse lasagne en voor na het avondeten kopen we Creme Brulee de la Maison aan. Daan ziet weer een of andere vis liggen en die wil hij perse hebben, dus die doen we er ook maar bij. Om 1 uur gooien we los en tegelijkertijd verdwijnt de lasagne en Daan zijn vis in de oven, na een half uurtje varen was het snacktijd. Heerlijk in het zonnetje, koud roseetje erbij, nee, laat ons maar tobben. We hebben wel een moment van bezinning gehad en even aan jullie allen gedacht op kantoor, in de stad, gewoon thuis, op school, in het Gestels gemeentehuis en in de file. We gunnen jullie dit ook allen van harte, laat dat duidelijk zijn ! gewoon doen ! (kan ook met camper, tent e.d.). Na het feestmaal zijn de kids lekker Chicken Little gaan kijken in de Kochanka bioscoop. De punt van de boot wordt dan donker gemaakt en een mini DVD speler doet de rest. Na de film was het weer tijd voor school. Daan krijgt dan buiten met meneer Frans les en Lotje van juffrouw Hanny binnen in de kajuit. Na een kwartier of zo werd het binnen erg stil met het geven van aanwijzingen en wat bleek juf Hanny was in slaap gevallen, tegen Lotje had ze gezegd dat ze even naar een andere klas ging kijken (jaja). Lotje bleef echter druk door gaan met het maken van haar oefeningen en is er niet meer mee gestopt voordat we aanlegden. Ze is erg fanatiek en vind het geweldig om aan boord les te krijgen. Daan doet gewoon wat hem gevraagd wordt en moet continu aangespoord worden om inspanning te leveren, het gaat wel, maar niet erg van harte.

We waren al om16.30 uur Fecamp en troffen daar een nagenoeg lege haven aan. Normaal is het in de zomer erg druk en kan het wel eens vol zijn. Vandaag pakken kiezen we een ligplaats uit die ons zint, met stroom en vers water ! De havenmeester staat al in het frans te mekkeren dat we direct naar het havenkantoor moeten gaan, want dat sluit over een kwartier, Bienvenue kon er niet af ( dat wordt weer een dikke vette fooi, NJET !).

's Avonds ben ik op zoek gegaan naar een cafe om de wedstrijd Brazilie tegen Kroatie te gaan kijken, alles lag op een oor binnen. Echter na een kwartier lopen nog steeds niets gevonden. Op de terugweg kwam ik langs een shoarmazaak en ben daar maar aan een tafel gaan zitten. Was niet wat ik ervan verwachtte, maar toch mooi de wedstrijd gezien. Terug op de boot nog een stukje DVD van Robbie Williams in de Royal Albert Hall gekeken, Mr Jingles blijft mooi Jeroentje ! Herinneringen van een prachtige Engelandtocht kwamen weer helemaal boven.

Dag 8 Fecamp

Doel was om om 5 uur richting Cherbourg te gaan vertrekken, maar ik werd wakker om half vier en het regende pijpenstelen en ook klonk er onweer. Dus maar weer omgedraaid, morgen weer een dag. We zijn dus blijven liggen, uiteindelijk viel het op zee best mee, maar het regende wel tot in de middag. We zijn met de bus naar Etretat gegaan, goeie tip Marianne ! Leuk naar de Falaisse geklommen, dat zijn de Franse krijtrotsen. Een van die rotsen lijkt precies op een olifant.

We hadden echter geen geluk, het was hoog water, dan kun je er niet onderdoor lopen. Maar boven was het ook erg indrukwekkend, Daan en Jan waren zo boven en Lotje kwam terug zodat mama niet alleen hoefde te lopen. Terug naar beneden ging natuurlijk veel sneller en waren we ook te vroeg voor de bus beneden. Nog even rondgekeken en "verplicht" maar een biertje gedronken in een tentje. Terug in Fecamp lekkere tongetjes gekocht, met een aardappeltaartje, lekker toetje erbij heerlijk.... Het is nog steeds droog, maar de wind wakkerd steeds meer aan, dus wat we morgen gaan doen is nog niet zeker. We wachten het weer maar even af, er zijn nog een paar leuke musea hier in Fecamp, we vermaken ons dus wel. A Bien Tot !

Dag 9 Fecamp - Honfleur

Ik wil vandaag eens beginnen met iedereen te bedanken voor de geweldige emailtjes die wij allemaal ontvangen, erg leuk en erg welkom ! Dus: Vooral doorgaan..

Vanochtend maar weer eens om 4.30 uur opgestaan, we wilden immers mijlen gaan maken vandaag. Echter eenmaal om 5.15 uur op zee, bleek dat er weliswaar een windje 5 uit het Noordoosten stond, maar het was zo'n somber weer en een nare golfslag, dat we de pijp aan Maarten hebben gegeven. Er werden alternatieven bedacht, Quistreham, Le Havre of Honfleur. Die laatste was onze favoriet, echter we zouden daar met laag water aankomen en dat is tricky. Veel zandbanken en snelle stromingen, tevens zou de brug naar het haventje om 11.30 uur voor het laatst opengaan en dan pas weer laat in de middag. Maar ja, een gokje zo nu en dan moet kunnen, dus koersen bijgesteld en op naar Honfleur.

Voor aankomst nog even de havenmeester gebeld of er plek was en of we nog ergens rekening mee moesten houden met invaart. Gewoon de rode betonning volgen, dat hadden we ook al begrepen uit de Reeds Nautical Almanac en werd nog eens bevestigd in de Shell Channel Pilot. Niets aan de hand dus en dat bleek ook zo, we haalden de brug met een tiental minuten speling. Geweldig zo'n digitaal navigatieprogramma, je ziet exact wat er gebeurd en hoe lang het nog duurt. Dus om 11.30 uur meerden we af in het pittoreske haventje van Honfleur, ofwel Le Vieux Bassin. Kies maar een boxje uit zei de charmante Franse havenmeesteres (klinkt toch ietwat fout nietwaar ?!). We liggen met de 'kont' naar de steiger, zoals dat in The Mediterrannee gebruikelijk is en direct lopen er toeristen een studie te wijden aan die Nederlandse familie. Lekker ondergaan, prachtig toch.

Echt een feest om hier te zijn, overal rond om ons heen terrasjes en veel dagjesmensen, een heerlijk schouwspel, ondanks het sombere weer. De kids werden pas om 10.00 uur wakker en hebben dus pas net het ontbijt en aankleed ritueel ondergaan. Vlug even spelen en krabben vangen op de steiger en vervolgens gaan we eerst de dagelijkse leerplicht nakomen, ging prima deze keer. We hebben een keer van leraar gewisseld en dat werd goed geaccepteerd.

Na de verplichtingen zijn we het dorpje (of is het een stadje ?) ingelopen. Prachtig en zo ongeschonden gebleven in de 2e wereldoorlog, mooie vakwerkligger huisjes en natuurlijk boordevol met galeries en winkeltjes. Gelukkig weinig toeristische frot-spul winkeltje met nepkristallen dolfijntjes en allerhande andere meuk. Na een ijsje een biertje en een Kir Normandy, hebben we de plaatselijke traitteur maar weer eens geplunderd. Wat zijn wij dan toch enorme tobbers in Nederland, ja ... in de supermarkt een kant en klaar verpakt Quiche die zo de oven in kan, dat kennen we nog wel. Lekker met olijfjes uit een potje ! Maar hier zit gewoon op iedere hoek van de straat een traitteur, die alles vers gemaakt aan de man brengt. Beide geen keukenprinsesjes zijnde, kunnen wij niet zonder lege handen langs zo'n zaakje lopen. Met als gevolg dat we nu (19.30 uur) helemaal afgevuld in de kuip zitten. We hadden de kids echter beloofd uit te gaan eten, dat wordt me een feest dus. En het zal hier wel goed aan de prijs zijn, maar ach ... geld mot rollen (ahum).
Morgen maar weer een nieuwe poging Cherbourg, 3x is scheeprecht dus ...

Dag 10 Honfleur - Cherbourg

Gisterenavond zijn we na het borrelhapje, ‘n nappie en ‘n boekkie nog lekker een crêpe gaan eten, Lotje en Daan hadden er een met chocolade en slagroom. Ja, je voelt het al, bij Lotje zat alles onder de chocolade tot overmaat van ramp liet ze ook nog een giga boer. Wij, en een meneer aan een andere tafel lagen dubbel van het lachen. Toch maar afgesproken om haar voorlopig maar geen cola meer te geven. Alhoewel het op dat moment erg grappig was. Nog een ommetje gemaakt, koffie met borrel, boekje en naar bed. Wat een ontzettend gave stad is dit, echt super.
Vanmorgen om 08.00uur opgestaan, we moesten om 08.25 voor het bruggetje liggen, daarna hup het sluisje in. We gingen nu echt rond laag water naar buiten, dat bleek al in de sluis, het was lager dan gisteren. In de sluis kwam een vissertje speciaal naar ons toe gevaren, of we wisten hoe we uit de sluis moesten varen ?!?! Qui, euhhh a droit ?, dat weten we, eerst links en dan rechts en heel rustig aan. Ja, dat klopt! De sluis gaat open en de vissers scheren weg, wij gooien als laatste ook los in de sluis, ik ga snel naar binnen om Jan op de computer naar buiten te loodsen. Het zijn maar zo’n 200 meters, maar echt heel ondiep, max. 20 cm onder de kiel. Oke, klein stukie naar links en dan meteen naar rechts, rustig…. niet te ver. Gelukt, we zijn erdoor. Toch wel speciaal hoor, zo’n doorvaart met een dieptemeter die alleen maar zit te piepen. Zullen maar even een bakkie doen.

Het weer is trouwens heerlijk, het zonnetje schijnt volop, helaas laat de wind het afweten en moeten we met 9,5 knoop op de motor het kanaaltje uit. Bikini aan (benen van achteren verbrand) en zonnen. Rond 09.30 grootzeil omhoog en om 10.00 uur wordt Daan wakker, (althans dat dachten we, hij had stiekem de dvd speler gevonden, hoe laat weten we niet) om 11.00uur hebben we Lotje maar wakker gemaakt. Lekker gebruncht na een tijdje ook de genua getrokken. Het is echt genieten, soms alleen op de wereld (zo lijkt het tenminste) en dan ineens komt er zo’n visser voorbij die zijn netten gaat leggen. Wat leggen die oenen toch een hoop van die dingen uit, het is soms echt goed opletten. Om vijf uur is de school begonnen, als ze zo door gaan zijn we binnen 2 weken door ons pakket heen. Ze doen het echt voortreffelijk, alleen het schrijven op zee gaat niet zo netjes als in de klas, de boot gaat natuurlijk heen en weer en menig lijntje gaat scheef.

En natuurlijk begon om zes uur de gevreesde match in de poel des doods. Goed voorbereid werd er afgestemd op 5995 Khz en zowaar Jack van Gelder, live op zee. Hier en daar een kraakje en een piepje, maar dat mocht de pret niet drukken. Onze wereldontvanger heeft prima zaken gedaan vandaag. Jan zat uitgedost met een oranje jasje en een oranje cap in de kuip te luisteren en ging 2 keer helemaal door zijn dak toen er gescoord werd. 2e helft was een stuk minder, althans volgens Jack en die kan het weten.

We hadden niet veel meer te eten aan boord, dus vanavond stonden wederom pannenkoeken op het menu, binnen no time waren mijn 15 ( zelfgebakken, Hollandse pannenkoeken ohhhh wat is het warm) crêpes op. Daar kan geen crêperie tegen op. Rond 20.30 uur liepen we Cherbourg binnen, na een dagje horizon kijken best lekker. Liggen zo’n beetje op dezelfde plek als vorig jaar. Het is hier best wel druk en er liggen veel boten uit Denemarken. Morgen naar Alderney en vanaf dan gaat de Kochanka in een lagere versnelling.

P.s.: Geniet van het weekend, doen wij ook !

Dag 11 Cherbourg - Alderney

We zijn vandaag eerst eens lekker gaan ontbijten in Cherbourg, petit pain met overheerlijke Jambon Fromage. Daarna op een terrasje een cafe aux lait en dat alles in 25 graden zon, wat wil je nog meer. We hebben ons vandaag laten verleiden door de Carre Four in Cherbourg, een supermarche, hier kan Appie nog iets van leren ! Na de verplichte tankbeurt en het water vullen, Jos (uit Den Bosch) zegt altijd dat je vol moet vertrekken en dat doen we dan ook getrouw, zijn we om 13.45 uur vertrokken naar Alderney. Vorig jaar ook al eens geweest echter toen in de Race of Alderney, bijna omgedraaid. Je moet weten dat het in de Race kan stromen tot wel 9 knopen en we hebben zelf maar een rompsnelheid van net iets meer dan 6 knopen. Het kan daar dus enorm tekeer gaan en dat hebben we geweten vorig jaar. Dus gingen vandaag alle luiken dicht en bleef de buiskap op staan. Maar er gebeurde niets, gewoon een heerlijk tochtje van zo'n 4 uur in een stralend zonnetje en kraakhelder water. Rond 6 uur kwamen we aan op Alderney en daar bleek al gauw hoe helder het water wel niet was, je kunt de bodem op 7 meter zien !

Rubberbootje opgeblazen en motortje er aan gebonden. Daan en ik (Jan) zijn toen naar de havenmeester gegaan om het liggeld te betalen, maar liefst 12 pond (lachertje, voor zo'n mooi stekje). Na terugkomst was Daan natuurlijk niet uit het bootje te slaan, "ik wil roeien" zei hij. "Je doet je best maar" en ik gooide hem los. Ilona vond dit geen goed plan, maar wat kan er gebeuren in deze baai. Ik gaf hem de opdracht om eerst maar eens een oefenrondje om de boot te roeien en na een half uur kwam ik erachter dat we een nieuw leerdoel te pakken hebben. Onze Daan kan nog niet roeien, hij probeert wel leuk en kijkt daarbij heel wijs, maar hij komt niet van zijn plaats. Met een bedropen gezicht kwam hij op gegeven moment richting boot gedreven en zei "Ik kan nog niet zo goed roeien, hoor", alsof dat niet overduidelijk was.

In Cherbourg hadden we lekker mosseltjes, gamba's en zalm gekocht. De kids hebben echt de mosselen ontdekt en zeurden ons de kop los om mosselen. Uiteindelijk hebben ze met zijn tweeen een hele kilo mosselen naar binnen gewerkt. Na dit eetfestijn, ging Lotje naar bed, althans ging de punt in. Ilona en ik gingen aan de gamba's met zalm en spagetti al l'ail (met teentje of 3 knuf). Toen Daan dat door kreeg had hij spontaan oprispende honger, hij heeft gewoon als een grote mee zitten eten. Waar zo'n klein ventje het laat, weten we niet, maar hij heeft de hele dag honger en denkt continu aan eten. Als we ergens gaan lopen, vraagt hij meestal na een minuut of vijf, wanneer gaan we eten ?
Morgen Jour de Papa ! en dan laat deze jongen zich eens mooi een hele dag verwennen, laat maar komen die cadeau's en die rijmpjes. Lotje heeft het er al de hele dag over, dat belooft dus wat. Morgen gaan we lekker een autootje huren op het eiland, ze hebben hier van die leuke Mehari's, misschien is er nog wel een vrij. Wat er daarna op stapel staat, laten we even van het weer afhangen. Waarschijnlijk via Geurnsey of Jersey richting Frankrijk of bij aanhoudend mooi weer een baai op Sark. We zien wel, alles hierna is nieuw voor ons, het wordt dus een grote ontdekkingstocht van deze zeenomaden. O ja, we zijn vanaf vandaag even uit de lucht, want mobiel internetten in Engeland is vele malen duurder dan in Frankrijk. We melden ons dus weer over enkele dagen. Succes allemaal maandag....sorry, kon het niet laten.

Dag 12 Alderney

Vandaag blijven we lekker liggen op Alderney, het is het eerste eiland van de in totaal 5 kanaaleilanden. Deze eilandengroep is Engels, maar ze hebben wel hun eigen habits en zelfs eigen currency, The Guernsey Pound. Deze is evenveel waard als de gewone pond, maar het klinkt wel leuker. Doordat de eilanden in een warme stroom liggen, wat je overigens niet merkt, want het water is amper 14 graden Celsius, groeien er overal palmbomen en hele fraaie grote bloemen. Er wordt wel gezegd dat het subtropisch is, maar dat beamen wij nou ook weer niet, maar dat komt misschien omdat we de link naar Centre Parcs zelf niet gelegd krijgen.
We staan laat op en gaan met ons eigen dingy aan wal, de dingy is een opblaas canvas boot (rubber boot, maar dan steviger..) en we hebben er maar liefst 2 paardenkrachten op benzine achter hangen. Altijd even spannend of het ding wel wil starten, maar zowaar, hij doet het meteen en slaat ook net zo hard weer af. Benzinekraan moest nog open ! Getuft naar de wal, alwaar we fietsen zouden gaan huren (vinden de kids leuker dan een auto), nou kan Lotje nog niet echt super fietsen dis gingen we op zoek naar een soort tandem, oid. Nooit gevonden, dus uiteindelijk werd er om 12.00 uur een blauwe Suzuki Wagon afgeleverd. Da’s dus echt behelpen als je Peugeot gewend bent, Koen geniet er nog maar ff van. Maar niet te kieskeurig, we konden het eiland rond en als we door zouden rijden waarschijnlijk wel 10 keer vandaag. Na een klein half uur op mooie, maar smalle, verharde wegen met prachtige vergezichten, houdt de weg plotseling op. Dan pas blijkt wat voor een rammelbak we hebben. Op een weg vol met kasseien, “gelijk Parijs - Roubaix”, zouden de Belgen zeggen, werd wel snel duidelijk dat de uitlaat er nog maar net onderhing. “Niet zo hard zei” Ilona, “Had ie maar geen Suzuki moeten worden” was het antwoord. Achteraf heeft het gebakje het prima gedaan, excuses voor de misplaatste antireclame voor eenieder die verknocht is aan zijn Suzuki (‘k weet nie wie, maar toch…).

Op gegeven moment ging de kasseienweg weer over in asfalt en kwamen we bij een baai terecht met een fort. Dit fort was alleen toegankelijk met laag water via een pad, dat, toen wij aankwamen, nog geheel onder water stond. Er was een gigantisch strand in de baai, met welgeteld 7 mensen die daar gebruik van maakten. Het was stralend weer en de zwemspullen zaten in de tas, dus omkleden, bakken en zandkastelen bouwen. We hadden nog een taartje meegenomen, het was immers vaderdag (geweldig verwend natuurlijk met o.a. een heerlijke zak salmiak drop). Ik had nog snel een flesje rosé in de tas geladen met 2 glazen, het was dus echt feest op ons strand. Kids direct het water in en direct weer eruit, 14 graden is echt heel koud. Na een half uur deddelen aan de waterkant sprong Daan er toch even in, niemand heeft hem dit nagedaan. Verder heerlijk getoerd in ons brik en prachtige natuur en andere eiland dingen gezien. Alderney moet je gezien hebben om te weten hoe puur dit eiland is, Engels met een Franse keuken, zoals ze zelf zeggen. Dit zijn we ´s avonds maar eens gaan proberen in een restaurant aan de haven dat The First and Last Restaurant heet, erg leuk gevonden.
In dit restaurant werd de scepter gezwaaid door een soort persiflage van Madame Bouquet (mrs. Buket uit Keeping up Appearances,). Fantastisch, zij moeten elkaar kennen, geweldig gelachen en geweldig gegeten, overheerlijke garlic lobster (het is per slot van rekening maar eens per jaar Fathers Day). Het brik konden we achterlaten bij de haven, met de sleutels onder de zonneklep, wat een vertrouwen !

Dag 13 Alderney -Geurnsey
13, het ongeluksgetal en dat zouden we in mindere mate te weten komen vandaag. Om het tij mee te hebben, en dat wil je van Alderney naar Guernsey (5 tot 9 knopen stroming) en om niet in een geweldig ruige zee terecht te komen, moet je vertrekken 2,5 uur na laag of hoog water Alderney. Op maandag de 13e was dat om ofwel 5.00 uur ofwel 17.30 uur. Laten we maar zo vroeg mogelijk gaan, want in Guernsey moet je weer wachten totdat het 2 uur voor hoog water is om over de drempel van de havenentree naar binnen te kunnen. Voor de snelle rekenaars, als je om 5.00 uur vertrek, kun je rond het middaguur naar binnen, vertrek je om 17.30 uur, dan kun je in de vroege dinsdagochtend naar binnen (03.00 uur). Ja zeenomade wordt je niet zomaar, je moet enige flexibiliteit in je tijdschema hebben, het komt gewoon nooit mooi uit, maar dat vinden we geen punt.
Al de hele nacht hoorden we dat de wind toenam, overal om ons heen klapperende vallen en gehuil door de masten van de wind. Dat wordt niks…en ja hoor het werd niks, plan 1 viel in duigen. Om 04.30 uur nog eens naar buiten gekeken, het was nog pikkedonker en de str… waaide van de dijk. Lekker terug het mandje in en snurken dus. We hadden de Suzuki nog tot beschikking, die hadden we op de haventerrein achtergelaten, met de sleutels in de zonneklep, zoals afgesproken. “we gaan lekker in het dorpje St. Anne een Engels Breakfast eten” was het plan. Dit is de eilandheuvel op en daar zou de Suzuki zich nog prima voor kunnen lenen. Dus met de dingy en lege magen naar de dingy landingsplaats gevaren. De auto stond er nog, inbrekers kennen ze hier niet, maar wel behulpzame eilanders die de portieren van de auto op slot doen. We konden dus met geen mogelijkheid in het gebakje komen, plan 2 viel dus in duigen. Dan maar weer de heuvel oplopen, met nog steeds lege magen.
In het dorp aangekomen lekker bij een of ander moeke in een brasserietje een Engels Breakfast besteld. Ik had ontiegelijk zin in koffie en hij stond nog niet voor mijn neus, of de eerste slok was al een feit. Wat is dit nou, koffie met een bloemetjes extract, dit is echt niet te zuipen. Toen ik goed keek, zag ik dat de schuimbellen van het melklaagje allemaal een ander kleurtje hadden. Het moeke bleek iets te overijverig de vaat te doen en vervolgens geen afdrooghanddoek meer schoon te hebben of iets dergelijks. Maar deze kop zat vol met afwaszeepresten, dus terug, plan 3 in duigjes… Het Engels Breakfast, compleet met worstje, bonen, dikke bacon en niet te vergeten een vette gebakken toast, was erg lekker en dat maakte een hoop goed.
Terug in de haven, waar we aan een mooring lagen inde Braye Bay, kwam de havenmeesteres ons waarschuwen voor aanwakkerende wind (zij vroeg overigens ook of wij een nieuwe Sigma hadden, want hij blonk zo mooi, thnx to Hans en Ronald). De weerswaarschuwing stemde overeen met de Navtex berichten het gaat morgen dus harder waaien! En eigenlijk wil je dan niet in de baai van Alderney liggen. Dus dan maar vertrekken om 17.30 uur naar Guernsey en vannacht de haven van St. Petersport invaren. Maar het waaide nog steeds stevig, hoeveel weten we niet, want de windmeter is stuk. Dus maar even via de marifoon de havenmeesteres gevraagd en de sterkte viel eigenlijk best mee, 15 tot 20 kopen (4 tot 5 Beaufort). Toch voor de zekerheid 2 reven gezet (betekend zeil kleiner gemaakt, uitleg voor de kampeerders onder de lezers) en alles heel zeevast gemaakt in de boot. Om 17.20 uur losgegooid en precies op het juiste moment door de zogenaamde Swinge gevaren, dit is een berucht stukje water tussen Alderney en een rotsformatie die Burhou heet, Heavy Overfalls, staat er op de kaart en die hebben wij dus gelukkig niet gezien !! Ging allemaal goed en rond 20.30 uur waren we in Guernsey. Waar we nu aan het wachtponton liggen om vannacht om 3.00 uur de haven in te gaan. Al met al is maandag de 13e dus niet echt een ramp geworden, voor mij duurt ´ie nog 6 minuten en dat overleven wij dus wel. Morgen geven ze zwaar weer af, dus gaan we lekker rustig aan doen in het enigszins mondaine St. Petersport.
O ja, Lotje en Daan vinden de gastenboek berichtjes van hun vriendjes en vriendinnetjes ook helemaal geweldig, we laten ze deze dan ook helemaal zelf voorlezen, is weer goed oefenvoer. Van het terug mailen komt nog niet veel, want daar zijn ze overdag te druk voor, er moet school gedaan worden, vissen worden gevangen en dergelijke. Maar we gaan daar tijd voor inruimen, dus  reacties volgen, let dus op de kids pagina de komende tijd.

Dag 14 Guernsey

We blijven een dagje liggen in Guernsey, het is redelijk weer en we maken er een luier annex klusdagje van. Eerst even St. Peterport in om inkopen te doen, een nieuw heklicht en een soldeerbout die op gas werkt, handig als er geen stroom is. De afstandsbediening van de stuurautomaat gemaakt en een nieuw heklicht gemonteerd. Verder wat gelezen, krabben gevangen en natuurlijk les gegeven. We gaan bijtijds naar bed, want departure Frankrijk is morgenochtend om 05.00 uur. We zijn vandaag 2 weken op pad en het bevalt ons nog prima.